Za nami ciężkie dni. Staś przechodził najprawdopodobniej skok rozwojowy. Nocka była idealna a środowy dzień przebiega bardzo spokojnie.
Myślę ze to już za nami i z ulgą wzdycham , bo ostatnio było mega ciężko. Staś z brakiem apetytu do tego ząbkująca Lena z katarem po uszy !
Całe szczęście wracamy do normalności i radośnie się z wami witamy i cieszymy się że jesteście tu z nami ! Mam nadzieje że wpis w jakimś stopniu dotrze do was i będziecie wracać do nas częściej bo my poszerzamy nasze horyzonty i powolutku działamy aby było tu miło i ciekawie chcemy was tu więcej i więcej !
Zdradzę tylko że wraz z nadchodzącym ociepleniem poznacie mnie w nowej odsłonie , pokaże się wam w kilku stylach czyli wrzucimy troszkę tematów modowych !
Jesteście ciekawe ? zostańcie z nami.
Jak jest u was ? Macie swoje cele ?
A może jakieś cele , plany i marzenia zostały przez was utracone ? Dziś opowiem jak to było u mnie..
Kiedyś miałam marzenie a nawet cel – Śpiewałam i wiązałam z tym duże plany.
Śpiewanie było tym co kochałam. Od podstawówki szłam w stronę śpiewu snułam plany i marzenia.. Należałam do zespołu szkolnego , gdzie byłam wokalistką , występy to było coś ! Dreszczyk adrenaliny i te emocje ! Czas na scenie sprawiał , że mogłam poczuć się jak ptak , który właśnie został wypuszczony z klatki i nareszcie może w pełni rozłożyć skrzydła. Jednym słowem było Mega. Był też zespół poza szkolny jednak to wszystko w pewnym czasie straciło sens , smak i przestało być zupełnie istotne. Choroba i śmierć jednej z tych najważniejszych dla mnie osób razem z nią odeszła jakaś cząstka mnie. Życie tym doświadczyło mnie w bardzo okrutny i bolesny sposób.
Mimo braku lat szybko musiałam stać się dorosłym człowiekiem.. Wtedy brakowało mi sił na to by podnieść się i walczyć dalej.
Śpiew przestał być radością a życie stało się dziwne.. Dziwne bo takie szare i dorosłe. Brakowało tej rodzicielskiej ręki. Często zadawałam sobie pytanie gdzie szukać sensu. Nie znalazłam go.
Moją przygodę ze śpiewem zakończyłam bezpowrotnie. Czasem coś zanucę , jednak to już nie to samo. Wiem , że to marzenie przegrałam.
Śpiew przestał być radością a życie stało się dziwne.. Dziwne bo takie szare i dorosłe. Brakowało tej rodzicielskiej ręki. Często zadawałam sobie pytanie gdzie szukać sensu. Nie znalazłam go.
Moją przygodę ze śpiewem zakończyłam bezpowrotnie. Czasem coś zanucę , jednak to już nie to samo. Wiem , że to marzenie przegrałam.
Gitara którą kupił mi mój Tato za uszpyrlane grosze , żebym mogła spełniać swoje cele wisi teraz na kominku w naszym domu i czeka z nadzieją że ktoś jeszcze na niej zagra. Może to tylko instrument , ale ja mam dzięki niej piękne wspomnienia.
Gdzieś tam w sercu mam nadzieje , że któreś z moich dzieci kiedyś to właśnie na niej będzie grało pierwsze dźwięki.
Życie dało mi kolejną szanse i cel :
Fryzjer to coś co lubię robić jak na razie jestem samoukiem , ale myślę o jakimś kursie w wakacje kiedy Staś będzie już starszy i wytrzyma bez Cysia.
Chcę wkręcić się w to na maxa wiadomo że nic nie sprawia większej frajdy niż robienie czegoś co się lubi robić.Teraz kurs i zdobywanie umiejętności a w przyszłości kto wie może jakiś własny mały salon ? Kto wie !
Obecne Plany i cele to rozbudowa naszego domku.
Jest to nasze wspólne marzenie , ale także i nasze wspólne wyzwanie.
Stworzenie naszego Gniazdka nie było łatwe. Już przed ślubem kiedy dowiedzieliśmy , że zostaniemy rodzicami ostro zaczęliśmy działać a szczególnie tata !
Każda wypłata w pełni szła w remont domku całe szczęście , że nie musieliśmy stawiać się od zera bo wtedy na pewno nie mieszkali byśmy jeszcze na swoim. Wszystko robione było naszymi rękoma bez żadnych firm budowlanych itp. Mogliśmy liczyć jednak na pomoc bliskich co sprawiało , że z każdym dniem byliśmy coraz bliżej naszego celu.
To był trudny czas dla nas przyszłych rodziców. Mąż po pracy do późnej nocy pracował nad wykończeniem pomieszczeń , a ja czekałam , aż wróci aby podać ciepłą kolację no i jak to kobieta w ciąży potrzebowałam bliskości i obecności drugiej osoby a wtedy nie mieliśmy na to czasu a moje hormony były nieziemskie i ciągle było mi źle. Wszystko było na nie , byliśmy zmęczeni tą sytuacją myślałam , że tego nie przetrwamy. Mieszkaliśmy wtedy u mamy i nadszedł Listopad czyli czas kiedy mogliśmy się wprowadzać do naszego domu. To był cudowny czas nareszcie mogliśmy wyczekiwać naszego dziecka na spokojnie i co ważne w naszym domku wszystko nabrało harmonii a my z mężem zaczęliśmy się dogadywać i tak też zostało. Zamieszkanie we własnym kącie sprawiło że potrafiliśmy się dotrzeć aby teraz było tak jak jest.
Teraz przyszedł czas na powiększenie naszego domu , załatwień masa ale bliżej niż dalej . Wiem , że to będzie dla nas ciężki czas już musimy sobie odmawiać pewnych przyjemności by było z czego ten nasz kawałek budować ale wiem że to jest piękna inwestycja dla nas bo marzenia to rzecz piękna i mimo trudu należy je spełniać .
A wiecie co jest w tym wszystkim najpiękniejsze ? to, że nikt nam tego nie dał od tak , my to zrobiliśmy własnymi rękoma !
Jeśli myślisz że któreś z twoich marzeń jest nierealnym marzeniem to się mylisz !
Ja też tak myślałam , a teraz idę do przodu i jestem coraz bliżej.
Jak widać marzenie o własnym domu spełniło się chociaż nie było łatwo.
Z czasem zrozumiałam że z marzeń nie należy rezygnować ! Kiedy są upadki trzeba wstać i ostro iść do ubranego sobie Celu.
Kiedy już wstaniesz to zobaczysz że to wszystko nie jest takie trudne.
Ja ubrałam sobie kilka celów i będę do nich śmiało iść ! A w tym wszystkim będzie pomagał mi mój mąż i nasze dzieci bo z nimi wszystko staje się prostsze.
Kobietki dziś nasze święto ! Mam nadzieje , że każda z was codziennie jest dowartościowywana przez swoją drugą połówkę , a nie tylko 8 marca i tego wam z całego serducha życzę ! aby każda z was czuła się piękna , kochana i wyjątkowa każdego dnia ! A wasze marzenia nie pozostawały tylko marzeniami !
Buźka !
 |
| Ważne by przez życie iść razem ! |
 |
| Dziecko - najpiękniejsza motywacja |
 |
| Być kobietą , być kobietą ! Najlepsze życzenia ! |
 | |
| Moje i tylko moje wspomnienie.. |
Pięknie napisane. U nas podobnie, nie ma to jak na swoim i nikt mi nie powie. Tez do wszystkiego dochodzimy sami. Mąż sam remontuje itd. Jestem z niego dumna. ☺ życzę Ci, aby Wasze życie było zawsze tak piękne jak obecnie :* jesteście świetna rodzinka :*
OdpowiedzUsuńWarto walczyć o swoje cztery ściany , u nas się nie przelewa ale każdy zaoszczędzony grosz odkładamy na rozbudowę naszego domu ;)
UsuńJedynie na czym nie oszczędzamy to nasze dzieci ;)ale jasne , jak ma się cel to wszystko jest łatwiejsze ;)
U nas musimy się rozbudować bo dzieciaki nie mają swoich pokoi a my własnej sypialni ;) robi nam się ciasno ;) super mężowie tacy zaradni i czego chcieć więcej ? buziaki ! ;*
My póki co mamy swoją sypialnie a dzieciaki drugi pokój. Do tego salon z aneksem. Planujemy jeszcze jeden pokój z czasem aby pociechy miały oddzielne ☺ także doskonale Cię rozumiem, bo był czas kiedy to mieszkaliśmy u rodziców na 1 małym pokoju we czwórkę. ☺ ale wiadomo, ma się cel i motywację to nie ma rzeczy niemożliwych ☺ a z mężem to już wgl góry przenosić można 😉
OdpowiedzUsuńDokładnie skarbie. My z mężem porywamy się z motyką na księzyc i wiem ze kredyt jaki zaciągniemy będzie z nami na długo ale razem damy rade :) pozdrawiam serdecznie !
UsuńOj przykro mi, że życie Cię tak doświadczyło kochana.. Oby Ci to wynagrodziło w przyszłości w jakiś sposób. Ja trzymam kciuki za spełnienie nowych marzeń i kto wie może powrotu do starych ✊
OdpowiedzUsuńBardzo Ci dziękuje ! Ja myślę ze już w jakiejś części mi życie wynagradza tym wszystkim czym mam ;) pozdrawiam Kochana !
Usuń